Avontuur

Agamben_AvontuurAvontuur / Giorgio Agamben ; vertaling [uit het Italiaans] Willy Hemelrijk. – Amsterdam : Sjibbolet, 2016. – 63 pagina’s ; 19 cm. – Vertaling van: L’avventura. – Roma : Nottetempo srl, © 2015. – Op omslag: Sjibbolet Filosofie. – Met literatuuropgave. ISBN 978-94-911102-7-6

De filosoof Agamben beschrijft vier godheden die de laat-Romeinse filosoof Macrobius al onderscheidde: de demon, het lot, de liefde en de noodzaak. Agamben voegt daar, gelijk Goethe, als een ethisch en religieus commentaar er één aan toe: de hoop. De titel van het boekje duidt op indrukwekkende ervaringen die ontmoetingen met de godheden oproepen en ons bestaan vormgeven. Agamben gaat terug tot etymologische achtergronden van het woord en voert de lezer van middeleeuwse poëzie en Dante onder meer naar de socioloog Georg Simmel. Deze weg is kenmerkend voor de in 1942 geboren Agamben, die studeerde bij Heidegger, afstudeerde op het werk van Simone Weil, belangstelling heeft voor literatuur en film en een sterk historisch bewustzijn heeft. Zijn doel is het leggen van verbanden tussen de vier genoemde begrippen. De manier waarop hij dit doet, vraagt van de lezer enige inspanning en voorkennis. De lezer zoekt echter tevergeefs verbindingen met de actualiteit, zoals we die wel in ander werk van de auteur vinden.

Copyright NBD Biblion. Mag zonder schriftelijke toestemming niet worden overgenomen.

Shylock, Shakespeare en Orson Welles

Shylock_WellesIn mijn kast met boeken over Shakespeare staat een dunne uitgave van de inaugurele rede die H.H.J. de Leeuwe in 1966 in Utrecht hield. Het onderwerp is Shakespeares Shylock (de jood uit The merchant of Venice) en zijn vertolking door Louis Bouwmeester. De Leeuwe vraagt zich af wie Shylock ten diepste is: een boze demon, een achtervolgde of toch eerder een komisch figuur? Hij komt tot de conclusie dat Shakespeare deze mogelijkheden open heeft gelaten en dat de vertolkers van deze rol vrij spel hebben. En dat dit laatste afhangt ‘van de gezindheid van het publiek waarvóór, van de tijd waarìn dit stuk werd opgevoerd’.

Orson Welles is er nooit uitgekomen, bleek gisteravond tijdens een aflevering van EYE on Art in Amsterdam. Stefan Drössler, directeur van het Filmmuseum in München, praatte ons bij en liet een gereconstrueerde filmversie van The merchant of Venice zien. In deze 35 minuten durende filmuit 1979 speelde Welles de rol van Shylock (zie afb.). Maar de film is onvoltooid. En in de reconstructie ook op een indrukwekkende manier onvoltooid gebleven; op het moment dat Shylock/Welles bij de beroemde monoloog van Shylock is aangekomen ging het scherm op zwart: ‘Heeft een jood geen ogen, geen handen, geen ledematen, geen zintuigen, hartstochten, genegenheden?’

Op dat moment hoorden we alleen de stem van Welles. Zo kan de toeschouwer volgens Drössler zijn eigen invulling aan de rol en deze monoloog geven, zoals De Leeuwe dat ook beschreef. Aanvullend zagen de bezoekers in het Filminstituut in Amsterdam – ik begreep dat het er meer waren dan bij eerdere afleveringen van EYE on Art – enkele pogingen van Welles om de monoloog uit te spreken. Telkens legde hij het accent anders en riep vervolgens: ‘Cut!’ De vorm heeft hij nooit gevonden. Dat zoeken is mooi. Evenals het open laten van het eind in de reconstructie. En dat het de toeschouwers blijft beroeren helemaal.

https://www.eyefilm.nl/film/de-onbekende-orson-welles