Brich dem Hungrigen dein Brot

BachDe componist vaart uit naar enkele orkestleden die er volgens hem een potje van maken: onzuiver, niet in de maat, de aandacht er niet bij. De tijd dringt, want zondag moet de nieuwe cantate halverwege de kerkdienst worden uitgevoerd, en het is nog steeds niet zoals hij het in zijn hoofd heeft. Nu moeten enkele jongens uit het koor die zitten te klieren het ontgelden. Ze reageren zich af, want ze hebben als ontbijt slechts een homp brood en wat kaas gegeten. Ze hebben trek, erge trek, want het is oorlog.

Brich dem Hungrigen dein Brot heet de nieuwe cantate, op een Bijbeltekst die aansluit bij de zondag van het kerkelijk jaar. Over het voeden van hen die honger hebben. De kerkgangers zitten in de banken van de Thomaskirche in Leipzig. Het ruikt er wat muf door alle natte jassen die ze aanhebben. De kerk ziet er na een restauratie zelf weer puik uit. De mensen die ernstig binnen komen lopen hebben hun hoofd bij de gebeurtenissen van afgelopen week. De Stasi stond achter de ramen toen de menigte langs kwam, pal om de hoek van de kerk. Ze vroegen zich ongetwijfeld af wat ze moesten beginnen tegen die zwijgende, kaarsjes opstekende massa in sjofele kleding. De mensen zagen er moe en hongerig uit, en toch fonkelde er licht in hun ogen. Het licht van de hoop dat ze alle ellende die het communistische bewind had gebracht achter zich zouden kunnen laten.

De mensen kwamen aanlopen over het plein voor de kerk, en door het park dat erachter ligt. Trotse grootouders van de jongens van het koor schuiven in de banken en richten hun blik naar omhoog. Het jongenskoor en het orkest zitten al klaar, hoog boven de kerkgangers. De dirigent heft zijn armen en de eerste klanken van de cantate Brich dem Hungrigen dein Brot vallen naar beneden, de kerk in, blijven hangen tussen de opeengepakte kerkgangers en hechten zich aan hun natte jassen. Ze worden in stilte ontvangen. Niemand durft te hoesten of te bewegen.
Door mijn oogharen zie ik de componist die ze drie eeuwen geleden op papier heeft gezet. Zijn naam is Johann Sebastian Bach. Zijn muziek geeft troost. Tijdens de dertigjarige oorlog waarin hij zijn noten op papier zette en tijdens de periode waarin ze weer worden uitgevoerd als was de inkt nog nat en die we achteraf de Wende zijn gaan noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.