Eén toon, één steen

In de serie Portretten van Canvas, was op 20 oktober een herhaling te zien van het portret van Paul Dujardin, algemeen directeur van het Paleis van Schone Kunsten (Bozar) in Brussel, en Luc Tuymans, die onder andere het portret van koningin Beatrix in het vernieuwde Stedelijk Museum in Amsterdam schilderde.

Als muziek klinkt op z’n tijd één krachtig aangeslagen toon op de piano. Als van een pianostemmer, met een zacht riedeltje erachteraan. Op het eind van het televisieportret zat Dujardin aan de piano en speelde alle frustraties over een (on)mogelijke samenwerking met China van zich af.

Die ene toon deed mij denken aan The Map, een concert voor cello, video en orkest van de Chinese componist Tan Dun, composer in residence tijdens de Amsterdamse Cello Biënnale (26 oktober t/m 3 november 2012).

Dit stuk is geïnspireerd op een ontmoeting die Tan had met een oude man in de bergen bij Hunan. De man bespeelde één steen maar wist er een wereld aan emoties aan te ontlokken.

In mijn hoofd ontmoeten de muziek van die ene pianotoon en die ene steen elkaar, het Westen en het Oosten. Maar raakten ze elkaar nu net wel of net niet, zoals de 2 vingers op de fresco van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel? That ’s the question.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.